Nipapan Katkham's profileNOo_niPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    June 06

    โง่ ฉลาด จง.............

    โง่ ที่คิดว่า.....ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น
    โง่ที่คิดว่า.....ใครบางคนให้ความสำคัญกับตัวเรามากกว่าคน อื่น
    โง่ที่คิดว่า..... คนที่เรารัก เค้าจะรักเราคนเดียว
    โง่ที่คิดว่า..... คนที่เราดีใจเมื่ออยู่ใกล้เค้า จะไม่ใช่คนเดียวกันกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่ สุด
    โง่ที่คิดว่า..... เรามีความสำคัญกับใครคนหนึ่งมากจนเค้าขาดเราไม่ได้
    โง่ที่คิดว่า..... การโกหกจะไม่เกิดขึ้นระหว่างคู่รักที่รักกันจริงๆ
    โง่ที่คิดว่า..... คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพราะเป็นห่วงเราจริงๆ
    โง่ที่คิดว่า..... เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด เค้าจะอยู่กับเราเสมอ

    อยากฉลาดม๊ะ.....

    ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า.......ความพยายามบางครั้งมันก้อเป็นแค่ความพยายาม
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า......อย่าหวังว่าใครจะเห็นเราสำคัญมากไปกว่าตัวเค้าเอง
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า......คนที่เรารัก....บางทีเค้าก็มีคนที่เค้ารัก
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า......คนที่เราอยู่ใกล้เค้าแล้วมีความสุขอาจ เป็นคนเดียวกันกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า......คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพียงเพราะเค้าชอบพูดคำหวานกับใครๆ เสมอ...
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า......การโกหกเกิดขึ้นตลอดเวลาไม่ว่าใคร
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า......คนที่เรารักอาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ไม่เคยรักเรา
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า......เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุดอาจ เป็นเวลาเดียวกันกับเวลาที่เค้าหมดรักเรา แล้ว


    จง...เข้มแข็งพอที่จะเผชิญหน้ากับความจริง
    จง...อ่อนแอพอที่จะรับรู้ว่าลำพังเรานั้นทำอะไรไม่ได้ทุกอย่าง
    จง...ฟุ่มเฟือย น้ำใจ เมื่อมีใครต้องการความช่วยเหลือ
    จง...ประหยัดสิ่ง ที่จำเป็นไว้
    จง…คิดก่อนทุกครั้ง ที่จะปล่อยเงินออกจากมือ
    จง...ฉลาดพอที่จะ รู้ว่าเราไม่ได้รู้ทุกสิ่ง
    จง...โง่พอที่จะ เชื่อในปาฏิหาริย์
    จง...เต็มใจจะแบ่ง ปันความสุขของตัวเอง
    จง...เต็มใจที่จะ แบ่งรับความทุกข์ของผู้อื่น
    จง...เป็นผู้นำหาก ทางที่ผู้อื่นทิ้งไว้ให้นั้นเลือนราง
    จง...เป็นผู้ตามหาก ตกอยู่ในวงล้อมแห่งความไม่แน่นอน
    จง...เป็นคนแรกที่ แสดงความยินดีต่อความสำเร็จของคู่แข่ง
    จง...เป็นคนสุดท้าย ที่จะวิจารณ์ความผิดพลาดของเพื่อน
    จง...มองเพียงแค่ ก้าวถัดไปเพราะมันจะทำให้เราไม่ล้ม
    จง...มองไปยังจุด หมายปลายทางให้แน่ใจ ว่าไม่ได้กำลังเดินผิดทาง

    จง…ใช้เวลามอง หรือ ให้โอกาสกับตัวเองที่จะเรียนรู้คนที่เขาบอกรักคุณ
    จง...รักคนที่รัก คุณ แม้อีก 5 ปี 10 ปี หรือ 50 เขาก็ยังรักคุณ
    จง...รักคนที่ไม่ รักคุณแล้ว...สักวันนึงเค้าอาจจะเปลี่ยนใจมารักคุณ
    จง…อย่าปล่อยให้คน ที่รักคุณหลุดลอยไป

    สุดท้าย จง…อย่าหลอกตัวเอง

    ....Problem....

     ดึกมากแล้วทำไมไม่นอน?
     ...มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย
     ช่วยคิดให้ไหม?
     ...ไม่ดีหรอก
     ทำไมล่ะ อยากช่วยจริงๆ นะ ?
     ...ขอบคุณ แต่ไม่เป็นไรดีกว่า
     คุณเป็นพวกชอบแบกโลกไว้คนเดียวหรือ?
     ...ป่าว
     แล้วทำไมไม่ให้ช่วยล่ะ?
     ...เพราะไม่มีใครช่วยฉันได้จริงๆ ปัญหาเกิดจากตัวฉัน และมันควรจะจบลงที่ตัวฉันเช่นกัน
     
    May 29

    ...เรื่องเล็กๆๆ...ในเมืองใหญ่

    เรื่อง...มันเกิดขึ้นนานแล้ว
    แต่เพิ่งจะอยากเอามาเล่า...เหตุผลก้อคือ
    ไม่สามารถเกิดไว้คนเดียวได้...ต้องระบายออกมา
    .................................................
    สำหรับเรื่องดีๆเกิดขึ้นที่หัวใจ....และมีเอาไว้เพื่อแบ่งปัน
    เริ่มล่ะนะ
    หลังจากร่ำเรียนจนจบมหาวิทยาลัย  ก้อร่อนเร่ไปเพื่อหางานทำ
    สัมภาษณ์งาน..หนึ่ง..สอง..สาม..สี่..ที่ก้อยังไม่ได้งานทำสักที
    เฮ้อ..บางทีก้อท้อ
    กลับบ้านนอกไป ไปเพื่อกอบโกยกำลังใจจากที่บ้านเพื่อเริ่มต้นหางานทำต่อ
    น้าชวนมาทำงานบัญชีซึ่งน้าทำอยู่ก่อนแล้ว  ก้อมา  ไม่เท่าไหร่
    น้าไปส่งลูกชายกลับบ้าน ฉันทำกุญแจบ้านหาย เออสิ ทำไงดีหว่า
    เลิกงาน เดินกลับ นึกขึ้นได้ว่าทำกุญแจหาย ในใจคิดอะไรไป....
    นอนไหนดี เดินไปเรื่อยๆๆ จะขึ้นรถเมลล์ รถก้อติดไม่ขยับสักที
    เดิน เดิน เดิน..แล้วก้อเดิน......ทันใดนั้นผู้ชายคนนึงอายุราว
    30 ได้มั้ง แต่งตัวดี ผิวพรรณดี จูงมือเด็กผู้หญิงหนึ่งคนหยุด
    อยู่หน้าฉัน แล้วพูดขึ้นว่า คุณครับ คุณ ขอโทษนะครับ คือว่า
    ผมโดนล้วกกระเป๋าบนรถเมลล์ไม่มีตังค์เลยครับ
    ผมอยากรบกวน สัก 30 บาทได้ไหมครับ
    พอที่จะสามารถกลับบ้านได้ ...
    ....ชายผู้นั้นพูดจบประโยค ฉันหันกลับไปมองหน้าเขาอีกครั้ง
    เขาจะรู้หรือเปล่าว่า จริงๆแล้ว ฉันเองก้อแทบจะไม่มีตังค์เหมือนกัน
    ถ้าจำไม่ผิดตอนนั้นมีตังค์ติดตัวประมาณ ร้อยกว่าบาทเอง ฉันหยิบแบงค์
    20 บาท ให้เขาสองใบ มันเกินกว่าที่เขาขอตังค์ 10 บาท แน่ะ....
    แต่จะทำไงได้หล่ะ ไม่มีเหรียญ 10 เลย ก้อเลยให้เขาไป เขายกมือไหว้
    และขอบคุณ... ฉัน ใบหน้าปรากฏขึ้นด้วยรอยยิ้มและความหวัง
    และอีกไม่กี่อึดใจที่ผู้ชายคนนั้นกับเด็กผู้หญิง เดินจากไป
    ฝนก้อเป็นใจตกลงมา  จำเป็นต้องหาที่หลบฝน
    เลยขึ้นรถเมลล์ ปอ.514 สายนี้ผ่านดินแดง คืนนี้คงต้องค้างห้องอา
    เพราะขืนเปลี่ยนเส้นทาง อาจทำให้ค่าใช้จ่ายบานปลาย
    มีหวัง ต้องนอนข้างถนนแน่ๆๆ เลย
     
    May 28

    My First....

    วันแรกของการสร้างอาณาจักรของตนเอง 
    โดยการแนะนำชักชวนแกมบังคับของเพื่อนผู้หนึ่งซึ่งมันอยากให้ทำ(joopjeng)
    เออว่ะ ทำก้อทำ!!!!!!!
    มันบอกทำคลายเครียด หรือว่ามันจะทำให้เครียดกว่าเก่าว่ะ
    ที่จริงก้อเคยมีคำชวนของเพื่อนๆๆ หลายๆๆ คน บอกให้ทำspace ขึ้นมา
    เราก้อพยักหน้า งึกๆๆๆ เอาไว้ก่อนนะเพื่อนนะ
    เหตุผลไม่ได้ยุ่งยากอะไรหรอก
    ถ้าใครรู้จักดีก้อคงรู้ว่าเราขี้เกียจแค่ไหน
    เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ